Για σένα έγινα κάμπος που ευωδιάζει ζωή,
ήλιος που σκορπά τις πιο ζεστές μαρμαρυγές,
σύννεφο που σε τυλίγει στα νεφελώδη πέπλα του,
όαση που ξεδιψά βαλαντωμένες νύμφες.
Για σένα έγινα άστρο που σελαγίζει στον αιθέρα,
λουλούδι που διανοίγει τα πέταλα στο διάβα σου,
πουλί που κελαϊδα θεσπέσιες μελωδίες,
κύμα που παφλάζει σε κοιμισμένες αλυκές.
απο το βιβλιο "ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΤΡΑΠΟΣ" (2006)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου